De onzichtbare kosten: waarom vrachteigenaren elk jaar te veel betalen voor containerdemurrage

Wanneer een importeur of exporteur in het Oostzeegebied een factuur van een rederij ontvangt voor containerdemurrage — "detention and demurrage", kortweg D&D — betaalt de meerderheid deze gewoon. Niet omdat ze het eens zijn met het bedrag, maar omdat ze de tijd, de expertise of de zin niet hebben om het te betwisten. Dat is een begrijpelijke reactie op een systeem dat zo is gebouwd dat betwisten duurder lijkt dan betalen.

Wat het écht kost

De wereldwijde D&D-kosten bedragen ongeveer 22 miljard dollar per jaar (branche-inschatting, zie de "Demurrage & Detention Benchmark"-rapporten van Container xChange) — dit is het bedrag dat vrachteigenaren aan rederijen betalen voor het vasthouden van containers langer dan de contractuele vrije tijd. Een deel daarvan is terecht: de container stond echt langer dan het contract toestaat. Maar een aanzienlijk deel bestaat uit fouten die niemand controleert.

De fouten ontstaan uit meerdere bronnen en herhalen zich systematisch, niet toevallig:

• Start-/eindpunt van de berekening. Begint de vrije tijd bij het lossen van het schip of bij de melding aan de klant? Een verschil van één à twee dagen wordt per container honderden euro's.
• Weekenden en feestdagen. Sommige contracten tellen kalenderdagen, andere werkdagen.
• Havencongestie. Wanneer een haven een lege container fysiek niet kan aannemen door eigen congestie, wordt de factuur toch meestal aan de klant uitgereikt.
• Verouderd of verkeerd toegepast tarief. Vrije-tijdsvoorwaarden veranderen gedurende de looptijd van een contract; het facturatiesysteem wordt niet altijd synchroon bijgewerkt.

Waarom niemand het betwist

Een typische D&D-factuur is enkele tientallen tot enkele honderden euro's waard. Om deze te betwisten, moet je het contract doornemen, data vergelijken, een onderbouwde claim naar de rederij schrijven. Bij de financiële afdeling van een middelgrote expediteur is daar meestal niemand voor — of wel, maar diens tijd kost meer dan de potentiële opbrengst.

Grote rederijen met goed uitgeruste juridische teams onderhandelen tegen één persoon die tegelijk tientallen andere taken jongleert. De asymmetrie is niet juridisch — die is operationeel.

Wat er verandert

In de VS heeft de Federal Maritime Commission (FMC) in 2024 een regel aangenomen die vereist dat D&D-facturen specifieke verplichte gegevensvelden bevatten. Europa kent geen gelijkwaardige regelgeving — verificatie moet hier steunen op contractvoorwaarden en werkelijke gegevens.

Technologie die vijf jaar geleden nog een groot team vereiste voor handmatige factuurcontrole, is vandaag automatiseerbaar. Dat verandert niets aan de noodzaak om je contract te begrijpen — maar het verwijdert de drempel die de meesten ervan weerhoudt het überhaupt te proberen.

Diezelfde economie van handmatige controle geldt niet alleen voor D&D-facturen — expediteurs verliezen een vergelijkbaar aantal uren aan het handmatig overtypen van CMR-vrachtbriefgegevens. Lees ons artikel over hoeveel tijd een expediteur verliest aan het handmatig invoeren van CMR-gegevens — hetzelfde argument toegepast op een ander documenttype.