Opslag op de luchtvrachtterminal: een klok die in uren loopt, niet in dagen

Container-detention wordt in dagen gefactureerd, dus een fout valt op. Op een luchtvrachtterminal wordt de tijd in uren geteld, dus gebeurt een fout sneller dan iemand merkt dat de klok überhaupt loopt.

Wie factureert wie

Het eerste wat de moeite waard is om te scheiden, want het bepaalt tot wie u zich überhaupt moet richten.

De factuur voor container-detention wordt opgesteld door de zeevervoerder volgens uw vervoerscontract. De factuur voor opslag op de luchtvrachtterminal wordt meestal opgesteld door de terminalexploitant — een grondafhandelingsbedrijf dat noch een luchtvaartmaatschappij is, noch formeel partij bij uw contract.

Praktisch gevolg: de claim gaat niet naar de luchtvaartmaatschappij, maar naar de terminal of via een expediteur die een contract heeft met de terminal. Dat is een andere geadresseerde, een ander contract en andere argumenten dan bij containers.

Vanaf wanneer loopt de klok

Hier ontstaan de meeste geschillen.

De vrije opslagtijd kan vanaf verschillende momenten beginnen te lopen:

• vanaf vluchtaankomst — de vroegste optie, het minst gunstig voor de klant;
• vanaf de aankomstmelding — vanaf het moment dat de geadresseerde wordt geïnformeerd;
• vanaf douanevrijgave — de laatste optie, wanneer de lading daadwerkelijk kan worden opgehaald.

Het verschil tussen de eerste en derde optie kan twee dagen zijn. En als de terminal telt vanaf aankomst terwijl de lading die hele tijd in de douaneprocedure zat, betaalt de klant voor tijd waarin de lading fysiek niet kon worden opgehaald.

Dat is niet per se een overtreding — het hangt af van de formulering van het terminaltarief. Maar het is het eerste wat te controleren is, en het kost vijf minuten: het terminaltarief erbij pakken en vergelijken met de datum waarvanaf op de factuur werd geteld.

Niet-werkdagen

Een tweede veelvoorkomend geschilpunt. Als de lading vrijdagavond aankwam en het afgifteloket van de terminal in het weekend gesloten is, worden zaterdag en zondag dan meegeteld in de opslagtijd?

Het antwoord hangt af van het tarief en verschilt per terminal. Sommige trekken niet-werkdagen af, andere niet. Een derde optie — open, maar tegen een toeslag, en dan is de vraag of daarover werd geïnformeerd.

Nogmaals — niet elk geval is een fout. Maar het verschil tussen twee en vier dagen op een luchtvrachtterminal is merkbaar, omdat het tarief per begonnen 100 kg per dag wordt berekend, niet per zending.

Waarom niemand controleert

Het bedrag lijkt klein vergeleken met de vracht. De luchtvrachtkosten zijn hoog, dus een paar honderd euro opslag lijkt een kleinigheid. Maar het is een kleinigheid die zich herhaalt.

De factuur komt later en uit een andere bron. De vrachtfactuur van de vervoerder, de opslag van de terminal, vaak weken later. Ze worden niet vergeleken, omdat ze via verschillende kanalen binnenkomen.

Er is niemand meer om te betwisten. De lading is al afgeleverd, het proces is afgerond, en de persoon die wist wanneer de douane vrijgaf, werkt al aan andere zendingen.

Het tarief is niet bij de hand. Terminaltarieven worden gepubliceerd, maar niemand haalt ze erbij voor één factuur.

Wat u kunt controleren

Een praktische volgorde die past bij elke opslagfactuur:

1. Vanaf welke datum werd geteld? Vergelijk met de data van vluchtaankomst, melding en douanevrijgave.

2. Wat zegt het terminaltarief? Vanaf welke gebeurtenis het telling verwacht te starten.

3. Hoeveel vrije tijd was er? In uren, niet in dagen.

4. Vielen er niet-werkdagen binnen de periode? En wat het tarief daarover zegt.

5. Werd het tarief correct toegepast? Meestal per begonnen 100 kg per dag, met een minimumbedrag.

Is er zelfs op één punt een afwijking, dan loont het te vragen. Is er nergens een — dan is de factuur correct, en ook dat is een resultaat dat de moeite waard is om te weten.

Hoe dit helemaal te vermijden

De enige echte manier — de klok zien voordat hij stopt.

Weet u dat de lading woensdag om 14:00 uur aankwam en de vrije tijd 24 uur vanaf de melding is, dan is donderdagmiddag een deadline, geen verrassing. Het probleem is dat niemand deze informatie ergens ziet — ze is verspreid over de AWB, vluchtgegevens, het douanesysteem en de terminalmelding.

Precies dat doet de Demurrit-module „Zee en lucht”: uit de luchtvrachtbrief en aankomstgegevens berekent ze wanneer de vrije tijd afloopt, en waarschuwt voordat dit gebeurt. Reeds uitgereikte facturen kunnen worden gecontroleerd via de D&D-audit — met één voorbehoud dat direct de moeite waard is te noemen: bij een luchtvrachtterminal gaat de claim naar de terminalexploitant, niet naar de luchtvaartmaatschappij, dus het proces verschilt van container-detention.