Kiedy umowa pozwala przewoźnikowi ustalać kurs

Są ustalenia, które nie są roszczeniami. Marża kursowa, na którą pozwala umowa, jest właśnie takim ustaleniem.

Nie znaczy to, że nie warto jej znaleźć. Wręcz przeciwnie — to jedno z niewielu ustaleń, których wynik działa na przyszłość i nie wymaga ani roszczenia, ani terminu, ani zgody drugiej strony.

Trzy stany umowy

Pierwszy: postanowienia nie ma. Umowa nie mówi o kursie walutowym nic. To przypadek najczęstszy. Kurs ustala strona wystawiająca fakturę i naruszenia nie ma, bo nie ma czego naruszyć.

Drugi: postanowienie dopuszcza kurs drugiej strony. Sformułowanie w rodzaju „przeliczenie według kursu ustalonego przez przewoźnika”. Ten sam skutek, tylko teraz podpisany przez Państwa.

Trzeci: postanowienie wskazuje źródło. „Kurs referencyjny EBC z dnia wystawienia faktury.” Tylko tutaj różnica jest naruszeniem.

Większość firm nie wie, w którym stanie się znajduje, bo postanowienie walutowe przy uzgadnianiu umowy nigdy nie jest przedmiotem dyskusji.

Dlaczego dwa pierwsze stany i tak warto obliczyć

Kiedy marża jest legalna, wynikiem nie jest żądanie, a liczba: ile to postanowienie umowne kosztuje Państwa w ciągu roku.

Oblicza się ją dokładnie, bez założeń. Bierze się wszystkie przeliczone w ciągu roku kwoty, każdą przelicza ponownie po kursie referencyjnym z danego dnia i sumuje różnice. Otrzymuje się kwotę roczną.

Ta liczba jest dobrym argumentem negocjacyjnym, bo ma trzy cechy, których większość argumentów negocjacyjnych nie ma: jest dokładna, jest weryfikowalna z obu stron i nikogo nie oskarża. Nie mówią Państwo, że ktoś postąpił nieprawidłowo — mówią Państwo, że to postanowienie kosztuje tyle, i proszą o jego zmianę.

O co prosić

Działające postanowienie ma trzy elementy. Bez trzeciego dwa pierwsze zmieniają prawie nic.

Źródło. Czyj kurs. Kurs referencyjny EBC jest zwykłym wyborem, bo jest publiczny, bezpłatny, publikowany codziennie i ma historię, którą można sprawdzić także po roku.

Data. Kurs z którego dnia — wystawienia faktury, wysyłki czy zapłaty. I, co najważniejsze, co obowiązuje, gdy w danym dniu kurs nie jest publikowany. EBC publikuje kursy w dni robocze, dlatego mniej więcej jedna trzecia dat kalendarzowych kursu nie ma. Bez tego zdania postanowienie nie działa dla faktur weekendowych.

Brak marży. Wprost sformułowane zdanie, że dodatkowa marża przeliczeniowa nie jest stosowana. Bez niego można zastosować kurs referencyjny i doliczyć marżę oddzielnie — formalnie postanowienie jest spełnione.

Sformułowanie, które można przedstawić w negocjacjach:

„Kwoty wystawione w walucie innej niż euro przelicza się według kursu referencyjnego ogłoszonego przez Europejski Bank Centralny w dniu wystawienia faktury; jeżeli w tym dniu kurs nie został ogłoszony — według ostatniego kursu ogłoszonego przed tym dniem. Dodatkowa marża przeliczeniowa nie jest stosowana.”

Sformułowanie należy uzgodnić z własnym prawnikiem — to przykład, a nie porada prawna.

Czego się spodziewać

Dla przewoźnika to postanowienie nie jest kwestią pryncypialną, o ile jego cena w innym miejscu się nie zmienia. Praktyczna odpowiedź często brzmi, że stały kurs jest do przyjęcia, ale wtedy wzrośnie inna pozycja.

To normalny wynik negocjacji i nadal jest pożyteczny: marża, która była niewidoczna, staje się pozycją, którą można porównać z inną ofertą. Ukryty koszt, który stał się kosztem widocznym, to lepsza sytuacja nawet wtedy, gdy kwota się nie zmieniła.